به آب زد.غبار راه را به فرات سپرد و راه افتاد؛ با پاهايي که به فرسودگي و ناتواني رسيده بودند.پيش رفت؛ درحالي که به قامت دوست و هم سفرش تکيه داشت. در هر قدم، عطر مقدس نام هاي خداوند را در هوا منتشر کرد. وقتي به مقصد رسيد، دست بر قبر نهاد و سلام کرد؛ ولي فضاي اطرافش را سکوت، فراگرفته بود. با دلي شکسته گفت: آيا دوست، جواب دوست خود را نمي دهد؟ باز در محاصره سکوت بود؛ شايد خيره شد به آسمان! شايد هم به خاک و بعد زمزمه کرد چگونه جواب گويي درحالي که بين سر و بدنت جدايي افتاده است؟سلام بر  اربعين! ادامه مطلب...

اين روزها هرچه زمان مي گذرد و به اربعين نزديک تر مي شويم، به خيل عاشقاني که همراه با کاروان اربعين و نه با پاي جان که با پاي دل طريقت عشق مي کنند، افزوده مي شود .شور اربعين، چنان شعوري را در دل هاي مردم ايجاد کرده است که زن و مرد، پير و جوان، دانشجو و طلبه، کسبه بازاري و کارمند و همه اقشار مختلف را مي تواني در کاروان عاشقان اباعبدا... الحسين (ع) ببيني که براي زيارت اين امام همام در روز اربعين، کوله بار سفر برمي دارند تا به ميعادگاهي برسند که براي آن کيلومترها مسير را با خلوص دل پيموده اند.خيل عظيم عاشقان که خود را براي سفري آماده مي کنند که ره توشه آن عشق به ولايت و دلدادگي در مسير شهدا است، آنان نه با پاي جان که با پاي دل قدم در اين مسير مي گذارند تا با پيوند دل هايشان به حرم سالار شهيدان، بار ديگر با آرمان هاي شهدا تجديد بيعت کنند و فرياد آزادگي و آزادي خواهي حسين (ع) را بر تارک سرزمين هاي مستکبران و ظالمان عالم سر دهند.مستکبراني که اين محبت و ارادت مردم به امام بزرگوارشان که در تاريخ 1400 ساله

به چله نشيني آن اتفاق بزرگ برگشته است؛ به چله نشيني نيزه هاي شکسته و علم هاي افتاده؛ به چله نشيني هجوم دردها و داغ ها؛ به چله نشيني چکاچک شمشيرهايي که در نيام آرام نمي گرفتند .به چله نشيني آمده است، با کارواني از هم سفران جامانده.آمده با اشک هايي از درد عزيزان، روان.با کارواني که ناي برگشتن ندارد، کارواني که رقيه (س) را همراه ندارد.آمده تا از گم شدگانش شايد خبري بگيرد.آمده تا شانه در شانه دشت سر بر سنگ هاي داغ بگذارد و بگريد.آمده تا از باد خبري از لاله هايش بگيرد. ادامه مطلب...

حکايات خزان طولاني بود، اما دستان سبزت درخت جاويد زندگي را در دل هاي مدينه اي، کاشت !سال ها بود که خلقت با همه عظمتش، گستردگي اش، بردباري اش، آمدن تو را انتظار مي کشيد و چشم به راه آمدنت نشسته بود تا راز آفرينش خود را بيابد و نگين يک دانه خاتم آفرينش را بنگرد!... از آن شبي که در حرا به ميهماني آيه هاي نور رفتي تا شامگاهي که در تالار عرش به معراج حضور خوانده شدي؛ از همان نيم روز که در خاک تفتيده حجاز به نماز ايستادي، تا آن روز که در شعب ابي طالب سنگ بر شکم مي بستي... همه و همه نشان از آن داشت که غني ترين فقير که درياي وجودش کام تشنه عدالت را سيراب مي کرد، آمده تا در جهاني مرده و پژمرده، اميد بدمد و ريسمان هاي قطع شده ميان زمين و آسمان را دوباره پيوند بزند و عدالت و توحيد که گمشده هاي جهان بودند، را به ميدان حيات بازگرداند...مرور مي کني خاطرات هزار ساله نوح را، تنهايي آدم را، زخم هاي ايوب را و امتحان ابراهيم را. با آمدن آدم عليه السلام آمده اي و بعد از عيسي عليه السلام به پيامبري رسيده اي. ادامه مطلب...

حلقه محاصره، تنگ تر و تنگ تر مي شد. حتي ديوارهاي خانه ات، چشم و گوش دشمنانت شده بود  .در جايي که سربازان دشمن، حلقه شده بودند در و ديوار خانه ات را؛ جايي که نفس هايت را مي شمردند، ذکرهايت را، پلک زدن هايت را، نمازهاي طولاني ات را، آيات خيس قرآني که مي خواندي.بيشتر از هر کس و هر پرنده اي، حال پرنده هاي گرفتار را مي فهميدي.دنيايت را تنگ تر از قفس کرده بودند؛ حتي حرف زدن را با اطرافيانت برايت دشوار کرده بودند. ادامه مطلب...

تاريخ ورق مي خورد، قلم شادمانه مي نويسد و يازدهمين هماي اخلاص بر دوش شيعه مي نشيند.بوي اقاقي ها آسمان را بغل مي کند. بت شکن ديگري مي آيد تا بت هاي شک و کفر را براندازد .شرقي ترين شکوفه هاي شکوه، دامن دامن از آسمان مدينه مي باريد و شادباش فرشته هاي شکوفه پوش، نثار لحظه هاي زردرنگ و زنگار خورده زمين مي شد.شب برات بود و سپيده دم برکات. آفتاب از همه سوي لحظه ها، طلوع مي کرد تا زمانه به درک عميق روشنايي برسد. مدينه غرق در شادي بود و ربيع الثاني غوطه ور در سروري ناگزير. پروانه هاي شوق، پي در پي مي آمدند و شالي از پرواز بر دوش نسيم مي افکندند. درخت ها تا پرنده شدن قد مي کشيدند و لحظه هاي سرنوشت ساز، در شوق جوانه مي زدند. بوي خوش نسيم نيايش، سرتاسر جهان را غرق در آهنگ شکوفايي کرده بود. ولايت سبز حضرت امير عليه السلام يک بار ديگر در تبسم معصومانه طفلي، تجلي کرده بود و خنده هاي پي در پي امام حسن عسگري عليه السلام تازه ترين شعر مولا را مي سرود و سرشارتر